David kwam langs

Verslagen, net als Goliath, door een klein steentje. Zo’n steentje in je schoen is al ambetant, een gedoe om het er uit te krijgen. Maar niks vergeleken met dit. Dit kleintje heeft me compleet geveld. Het besliste zomaar af te zakken, de vrijheid op te zoeken, maar vooral onderweg toch vast te raken. Véél te vroeg wakker worden dus met een helse pijn. Op laatste krachten naar de spoed. Volgetankt worden met pijnstillers & afdrijfmiddelen. Een bed toegewezen krijgen, om de dag erna in dat bed de operatiekamer binnen te rijden. En laten we daar maar stoppen, laten we maar niet vertellen hoe dat kleintje, dat maar niet verder wou zakken, uiteindelijk gehaald moest worden. Laten we dus ook maar zwijgen over de gevolgen daarvan, mijn twee kornuiten hebben een weekje kunnen lachen met de papa zijn maandstonden, dat wel. Nierstenen, het is geen lachertje, ook al stonden die twee kapoenen breed te grijnzen. Tot ze hoorden dat het erfelijk was. Mijn mama had die dekselse David ook al op bezoek.

Categorieën:Cursiefjes, in woord, kastart

kastart

Kastaar, kapoen, kadé, kornuit, ... vormGEVER & beeldMAKER met een gezonde dosis Wanderlust ;-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s